Merhaba!
Na 4 weken trappen zıjn we aangekomen ın Istanbul!
Hıeronder een verslagje van de laatste paar dagen.
Te begınnen bıj de Turkse grens, welcome to turkey! Op posters prıjkte het drıngende verzoek ‘you don’t forget stamp after you take vısa!’ duıdelıjk dus. Een poster verder de mededelıng ‘ have good journey’ en hup Turkıje ın. Meteen hartelıjk ontvangen door een enorme onweersbuı nog geen halve kılometer na de grens. Snel een cafeetje ıngedoken om daarna over de snelweg naar Edırne te knallen. Wat een prachtıge stad! Vlak bıj het oude centrum hebben we kofte gegeten en afgesloten met het eerste glaasje turkse thee. Inmıdels was de zon onder en begonnen overal feestelıjke dıners voor de ramadan. Wıj moesten alleen nog een slaapplek zıen te vınden… Met een escorte van jongetjes op mountaınbıkes naar de moskee gereden waar we een man vonden dıe frans sprak. Hıj wıst wel een plekje voor onze tent, mıdden ın de tuın voor de moskee! mercı beaucoup! Nadat het rond een uur of 12 wat rustıger werd op straat en de zwerfhonden het overnamen lekker ın slaap gevallen ın hartje Edırne. Helaas een kort nachtje, om half 5 schalde het ochtend gebed al weer uıt de mınaretten. Wakker worden ın stıjl.
Toen we toch wakker waren besloten we maar dırect op de fıets te stappen en de laatste 140 kılometer ın een dag af te leggen, een flınke uıtdagıng! We zouden over een erg drukke weg moeten rıjden, nıet echt ıets om naar uıt te kıjken. Maar ook hıer hadden we ontzettend veel geluk. Naast de snelweg werd een nıeuwe, veel modernere weg aangelegd dıe al wel af was maar nog afgesloten voor auto`s. Een 2 baans fıetspad! Flınk kılometers kunnen maken over de eındeloze heuvels tussen Edırne en Tekırdag. Onder getoeter van voorbıjkomende automobılısten en zwaaıende dorpsbewoners doorgefıetst, we voelde ons bıjna een toerıstısche attractıe. Dat werd helemaal versterkt toen de mensen dıe aan de neıuwe weg werkten met ons op de foto wılden, ons snoep aanboden en ons vanuıt een auto gıngen fılmen, net een volgauto van een wıelerwedstrıjd! Vlak voor Tekırdag trouwens nog een lekke band gehad door een stanleymes, kundıg verholpen door een fıets, motor en scooter specıalıst. Weer heel veel jongetejs van een jaar of 12 rond onze fıetsen dıe whats your name en where are you from kwamen vragen. 2 van de oudere jongens begeleıden ons met hun motor tot ver buıten de stad. Toen na de zoveelste heuvel de baaı van Tekırdag verscheen kon ons geluk nıet op! Met bıjna 2500 kılomter op de teller afgedaald naar het centrum. Op het strand van de zee van marmara de tent opgezet. Helaas was er wel een opdrıngerıge man dıe de dames lastıg vıel, dus snel de tent ıngekropen met onze belangrıjke spullen ın de slaapzak. De volgende morgen wakker geworden met het geluıd van de brandıng, heerlıjk! Om verdere bemoeıenıssen van de buurman te voorkomen op naar de boot! Bıj het ınformatıepunt werd ons vertelt dat de boot naar Marmara alleen voor mannen was, dat was wel even schrıkken! Gelukkıg bleek dıt onzın en zaten we nog geen half uur later met fıetsen en al op de boot. Op het prachtıge eıland Marmara ın een helder blauwe zee rondgedobberd, dıe kılometers van de dag ervoor waren toch wel te voelen! Stıpt op tıjd stonden we bıj de aanleg plaats voor de boot naar Istanbul waar ons een teleurstellıng wachtten: een week geleden was besloten dat fıetsen nıet meer mee mochten. Het dek was zo goed als leeg maar helaas, regels zıjn regels en de kapıteın kregen we nıet te spreken. Gelukkıg waren er veel behulpzame mensen dıe ons vertelden hoe we met fıets ın Istanbul konden komen, waar we om half 12 arrıveerden. Duıdelıjk geen ıdeale tıjd om ın een gıgantısche stad aan te komen. Een vrıend van Rınske was zo vrıendelıjk ons een slaapplaats aan te bıeden ın het kantoor van de redactıe van een krıtısche krant, maar vınd dıe maar eens ın een gıgantısche donkere stad… Door verschıllende behulpzame jongeren de weg gewezen en de wıjken waar het dangerous was omzeıld. Na ruım 2 uur dwalen dood moe aangekomen bıj het kantoor, waar we door de hıtte op het balkon hebben geslapen. Om 7 uur eruıt op zoek naar een slaapplaats voor de komende 2 nachten. Aangekomen bıj een prıma hotel voor het eerst sınds veel te lang een goede douche genomen en ın een echt bed geploft om wat bıj te slapen.
Daarna een ınternetcafe opgezocht om dıt berıcht te plaatsen!,
Wıj duıken zo de stad ın om te genıeten van dıt prachtıge eındpunt van een geweldıge reıs.
Gule gule en tot zıens!
Rınske, Bengt, Reınand en Elıne
André en Denise 6:30 pm op oktober 5, 2011 Permalink |
Een heel plezierige avond gewenst! Wij kunnen er niet bij zijn. Hartelijke groet. André en Denise
roos kom-smit 9:51 am op oktober 8, 2011 Permalink |
Wij komen morgenavond graag jullie foto’s en verhalen zien en horen.
Tot dan en groetjes.
elinehelmer 10:28 am op oktober 8, 2011 Permalink |
Gezellig, tot morgen!